De erfenis van oude offers en de weg naar afsluiting
In mijn spirituele werk kom ik naast Pitran-problematiek steeds vaker Kul-problemen tegen. Dit zijn diepe, generatiegebonden verstoringen die hun oorsprong vinden in het handelen van voorouders, vaak verbonden aan land, bezit en rituelen uit een andere tijd.
Vroegere Surinaams-Hindoestaanse voorouders leefden in een harde realiteit. Land was rijkdom, arbeid was macht en kinderen waren noodzakelijk om te overleven. Om regen, oogst, welvaart en veel nageslacht te verkrijgen, werden dierenoffers gebracht aan landgoden en duistere krachten van overvloed. Rode hanen, geiten, schapen en andere dieren en zelfs baby’s maakten deel uit van rituelen die destijds als normaal werden beschouwd. Deze praktijken kwamen niet alleen voor binnen Indiase tradities, maar wereldwijd in vele culturen.
Deze rituelen hadden resultaat: families groeiden, bezaten hectares grond en bouwden rijkdom op. Maar wat vaak werd vergeten, is dat elk geopend ritueel ook gesloten moet worden. Toen kennis verloren ging, offers stopten, mensen migreerden of zich tot andere religies bekeerden, bleef het energetische contract openstaan.
De gevolgen zien we vandaag: financiële achteruitgang en blokkades in studie, onverklaarbare conflicten, zelfdodingen, vroeg overlijden, depressies en een hardnekkig gevoel van blokkades op blokkade. Veel families weten exact vanaf welk moment “alles brak”. Dit is geen individueel bijgeloof, maar een collectieve herkenning binnen hele generaties. Iedereen weet dat stiekem!
Ook in mijn eigen familie speelde dit. Mijn vader offerde jarenlang een rode haan wanneer het leven zwaar werd tijdens Kerst en Oud-op-nieuw. Ik, die ineens vegetariër werd, kon dit niet zo laten. Dat heeft mij ertoe gebracht dit onderwerp diepgaand te bestuderen in India en later in mijn eigen leven toe te passen. Ik heb eerst mijn eigen Kul-problemen afgesloten voordat ik anderen kon begeleiden. Dat is het beste wat ik heb gedaan. Nu kan ik anderen helpen!
Een Kul-afsluiting herstelt niet alles wat verloren is gegaan. Het verleden kan niet worden teruggedraaid. Wat het wél doet, is het stoppen van verdere schade. Het portaal wordt liefdevol en definitief gesloten, zonder nieuwe offers, zonder geweld. Als men vooruit wil, sluit men dit portaal voorgoed.
Na afsluiting ervaren mensen vaak rust, richting en vooruitgang. Niet perfect, maar vrijer dan voorheen. Dat is voldoende om een beter leven te bereiken!
🙏 Wat ooit is geopend uit nood, kan vandaag in bewustzijn worden gesloten — zodat de toekomst niet langer hoeft te dragen wat het verleden begon.